Absolwent pedagogiki na Uniwersytecie Warszawskim, od wielu lat związany z partycypacją obywatelską i komunikacją społeczną. Jako urzędnik prowadził liczne procesy partycypacyjne, animował lokalne społeczności oraz współtworzył dokumenty strategiczne i programy operacyjne. 

W Zarządzie Zieleni m.st. Warszawy pełni funkcję zastępcy kierowniczki Działu Komunikacji Społecznej. Odpowiada przede wszystkim za rozwój Zielonego Wolontariatu oraz działania angażujące mieszkańców w działalność jednostki.

Ornitolog, absolwent ochrony środowiska na SGGW w Warszawie, pracownik Muzeum i Instytutu Zoologii PAN oraz Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków (OTOP). Od początku kariery związany z nauką obywatelską. Twórca i opiekun portalu ornitho.pl, gromadzącego co roku ponad milion obserwacji przyrodniczych. 

Koordynuje Monitoring Pospolitych Ptaków Lęgowych oraz kieruje Monitoringiem Ptaków Polski, realizowanymi przez konsorcjum OTOP i MiIZ PAN na zlecenie Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska. 

Członek Państwowej Rady Ochrony Przyrody, w latach 2020–2023 prezes zarządu OTOP. Autor kilkunastu publikacji naukowych i książek, w tym Czerwonej listy ptaków Polski.

Dr Marzena Cypryańska-Nezlek – psycholożka, kieruje Centrum Działań dla Klimatu i Transformacji Społecznych Uniwersytetu SWPS. Jest członkinią rad eksperckich organizacji proekologicznych oraz Zespołu ds. Edukacji Klimatycznej – organu pomocniczego działającego przy Ministerstwie Edukacji Narodowej. 

Prowadzi badania w dziedzinie nauk społecznych, koncentrując się na psychologicznych i społecznych skutkach niekorzystnych zmian środowiskowych oraz czynnikach sprzyjających poprawie jakości życia i zmianie społecznej w kierunku zrównoważonego rozwoju. W kręgu jej zainteresowań znajdują się również zdrowie psychiczne, dobrostan oraz czynniki sprzyjające wypaleniu zawodowemu.

Dr Corinna Dean – architektka, wykładowczyni University of Westminster i założycielka ARCA – interdyscyplinarnej pracowni badawczo projektowej.

W swojej działalności łączy architekturę, badania i praktykę projektową, koncentrując się na relacjach między miastem, krajobrazem i przyrodą. Jej zainteresowania obejmują sprawiedliwość środowiskową, odbudowę ekosystemów wodnych, relacje międzygatunkowe oraz rozwijającą się koncepcję Praw Natury (Rights of Nature).

W swoich pracach poszukuje nowych modeli współistnienia ludzi i przyrody w miastach.

Dr Maciej Frąckowiak – socjolog miasta i kultury, pracownik naukowy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz wykładowca Uniwersytetu SWPS. Prowadzi badania nad miastem, przestrzenią publiczną i kulturą wizualną, wykorzystując metody jakościowe i badania partycypacyjne.

W swojej pracy zajmuje się społecznym wymiarem projektowania i użytkowania przestrzeni, współpracą z mieszkańcami oraz rolą badań społecznych w kształtowaniu polityk miejskich.

Łączy działalność naukową z praktyką badawczą i doradczą.

Dr inż. Mirosław Gajdak – architekt krajobrazu i urbanista. Specjalizuje się w zrównoważonym rozwoju zielono-błękitnej infrastruktury na obszarach metropolitalnych, ze szczególnym uwzględnieniem adaptacji do zmian klimatu i ochrony różnorodności biologicznej. W Zarządzie Zieleni m.st. Warszawy pełni funkcję pełnomocnika dyrektora ds. strategii rozwoju jednostki. 

Swoją ścieżkę zawodową rozpoczął w szkółkarstwie roślin ozdobnych. W latach 2000–2017 zajmował się lokalnym planowaniem przestrzennym w Warszawie oraz miastach i gminach Mazowsza i Lubelszczyzny. Z ZZW związany jest od 2017 r. – odpowiadał m.in. za programowanie procesów inwestycyjnych i konkursów architektonicznych, koordynowanie dostępności architektonicznej oraz projekty angażujące mieszkańców w ogrodnictwo miejskie i ochronę różnorodności biologicznej. 

Z zamiłowania ogrodnik i pszczelarz.

Od 2022 r. kieruje Zarządem Zieleni m.st. Warszawy – zespołem blisko 300 osób zarządzającym błękitno-zieloną infrastrukturą miasta: 32 parkami, ponad 100 skwerami, 60 km kanałów, 35 km wałów przeciwpowodziowych i ponad 40 zbiornikami wodnymi.

W jej podejściu zieleń i woda nie są ozdobą miasta, lecz jego infrastrukturą – wpływającą na jakość życia mieszkańców, odporność na zmiany klimatu i przyszłość Warszawy.

Kierowanie ZZW rozpoczęła od pracy nad organizacją i tym, co łączy tworzących ją ludzi. Wspólnie z zespołem wypracowała misję, wizję i wartości jednostki, budując kulturę organizacyjną opartą na wspólnym celu i odpowiedzialności.

W tym czasie ZZW zrealizował m.in. modernizację Pola Mokotowskiego, Park Akcji „Burza” z Kopcem Powstania Warszawskiego oraz Park Żerański. Projekty traktuje jednak jako efekt dobrze funkcjonującej organizacji – najważniejsze jest dla niej budowanie zespołu, który działa świadomie, odpowiedzialnie i z poczuciem sensu.

Zastępca dyrektora Biura Ochrony Powietrza i Polityki Klimatycznej Urzędu m.st. Warszawy. Menedżer z wieloletnim doświadczeniem w samorządzie terytorialnym. Specjalizuje się w problematyce efektywności energetycznej, poprawy jakości powietrza, odnawialnych źródeł energii oraz polityki klimatycznej.

Obecnie nadzoruje działania miasta w zakresie dotacji ekologicznych, termomodernizacji budynków komunalnych oraz ograniczania zjawiska ubóstwa energetycznego.

Dr Stanisław Kordasiewicz – prawnik, pracownik Wydziału „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego. Jego badania obejmują historię prawa, ochronę praw językowych i praw społeczności rdzennych oraz dynamicznie rozwijający się ruch praw natury (Rights of Nature). Należy do International Observatory on Nature’s Rights. 

Autor rozdziału poświęconego ochronie prawnej rzeki Whanganui oraz uzasadnienia obywatelskiego projektu ustawy nadającej osobowość prawną Odrze. W latach 2018–2023 koordynował międzynarodowy projekt naukowy COLING, współpracując z użytkownikami języków zagrożonych i przedstawicielami społeczności rdzennych. 

Popularyzator nauki, współorganizator dwóch edycji festiwalu „Własnymi słowami”, zaangażowany we współpracę między ośrodkami badawczymi, społecznościami lokalnymi i społeczeństwem.

Prof. Ingo Kowarik – wybitny niemiecki ekolog i profesor emeritus nauk o ekosystemach i ekologii roślin na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie (TU Berlin). Uznawany za jednego z czołowych światowych ekspertów w dziedzinie ekologii miejskiej i planowania krajobrazu.

Międzynarodową renomę przyniosła mu rozwijana od początku lat 90. koncepcja czwartej przyrody, stanowiąca część typologii „Czterech Natur” (Four Natures). Koncepcja ta poszerzyła sposób postrzegania przyrody w miastach, zwracając uwagę na wartość spontanicznie rozwijającej się roślinności na nieużytkach, terenach poprzemysłowych i w innych przestrzeniach miejskich powstałych bez planowania i ingerencji człowieka.

Jego dorobek naukowy wywarł znaczący wpływ na współczesne podejście do ochrony bioróżnorodności, planowania zielonej infrastruktury oraz rozwoju rozwiązań opartych na naturze (Nature-based Solutions) w miastach.

Dr hab. Dagny Krauze-Gryz, prof. SGGW – pracuje w Katedrze Biologii Lasu i Ochrony Przyrody Instytutu Nauk Leśnych Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Specjalizuje się w ekologii ssaków oraz badaniach wpływu urbanizacji na populacje dzikich zwierząt.

Prowadzi nowatorskie badania nad ssakami żyjącymi w Warszawie – od wiewiórek i drobnych gryzoni, przez lisy i kuny, aż po dziki, sarny i łosie – aby lepiej zrozumieć mechanizmy umożliwiające im funkcjonowanie w mieście. Jest autorką ponad 40 publikacji naukowych dotyczących fauny Warszawy.

Aktywnie popularyzuje wiedzę o przyrodzie miejskiej, promując rozwiązania wspierające współistnienie ludzi i dzikich zwierząt.

Dr. inż. Agnieszka Labus – Adiunktka na Politechnice Śląskiej, założycielka i prezeska Fundacji LAB 60+ oraz ekspertka w rządowej Radzie ds. Polityki Senioralnej (2024–2026).

Jako pionierka architektury długowieczności w Polsce prowadzi badania naukowe nad nowym modelem miast sprzyjających długowieczności. Łącząc naukę z praktyką, doradza samorządom i inwestorom, jak projektować przyjazne przestrzenie z myślą o wyzwaniach demograficznych. Doświadczenie zdobywała na zagranicznych uczelniach, m.in. na UC Berkeley, University of Westminster, Politechnice w Madrycie i Uniwersytecie w Edynburgu.

Jest autorką innowacyjnego indeksu gotowości lokalizacji do wspierania długowieczności – Longevity Cities Index – oraz pierwszą architektką wyróżnioną Nagrodą Naukową „Polityki”. Jest również laureatką programu TOP 500 Innovators, stypendium MNiSW dla wybitnych młodych naukowców oraz Fundacji na rzecz Nauki Polskiej “START”. Wierzy, że długowieczność jest jak podróż dookoła świata – wymaga przemyślanej strategii, odpowiedniego budżetu i dobrze zaprojektowanej przestrzeni do życia.

Brytyjski architekt i partner w LEEP Architects. W latach 1982–2001 był dyrektorem w Richard Rogers Partnership, gdzie pracował przy najważniejszych projektach pracowni, m.in. Lloyd’s of London, Terminalu 5 lotniska Heathrow oraz lotniska Madryt-Barajas. Kierował również pracami nad Millennium Dome oraz planem rewitalizacji półwyspu Greenwich.

W 2005 r. współzałożył pracownię FLACQ, której nagradzane projekty obejmowały m.in. Brislington Enterprise College, konkurs na welodrom olimpijski oraz Morecambe Central Promenade dla Urban Splash. Po okresie pracy na stanowiskach dyrektorskich w Glenn Howells Architects, Arup Associates i Nordic Office of Architecture w Oslo w 2014 r. założył LEEP Architects.

W swojej pracy szczególną wagę przywiązuje do odpowiedzialności środowiskowej, adaptacji istniejących obiektów do nowych funkcji, ponownego wykorzystania materiałów budowlanych oraz projektowania odpowiadającego na kontekst miejski i wiejski. Obecnie pracuje m.in. nad przekształceniem budynków rolniczych i dawnej fabryki śmigieł w budynki mieszkalne, ekologicznym ośrodkiem wypoczynkowym w Alentejo, przebudową kompleksu biurowo-hotelowego w Madrycie oraz projektem 250 mieszkań nad węzłem transportu publicznego w pobliżu Londynu.

Był wykładowcą gościnnym na wielu uczelniach architektonicznych, w tym na University of Westminster oraz Politechnice Bydgoskiej. W 2025 r. wystąpił jako keynote speaker podczas konferencji New Narratives w Warszawie.

Ornitolog, pracownik Zarządu Zieleni m.st. Warszawy. Z obserwacją ptaków związany od 2009 r. Wieloletnie doświadczenie terenowe z czasem przekształcił w działalność zawodową. Od 2018 r. prowadzi wycieczki przyrodnicze po Warszawie i jej okolicach.

Od 2021 r. współpracuje ze Stołecznym Towarzystwem Ochrony Ptaków przy monitoringu środowiskowym na obszarze Natura 2000 „Dolina Środkowej Wisły”. Ukończył również szkolenie z zakresu pilotowania dronów, poszerzając możliwości prowadzenia obserwacji i monitoringu przyrodniczego.

Kierownik Działu Zarządzania Infrastrukturą Komunikacyjną w Zarządzie Transportu Miejskiego w Warszawie. Wraz z zespołem odpowiada za utrzymanie techniczne i bezpieczeństwo obiektów Warszawskiego Transportu Publicznego.

Dział zarządza 17 parkingami „Parkuj i Jedź”, węzłem komunikacyjnym Młociny oraz budynkami socjalnymi i ekspedycjami zlokalizowanymi na pętlach autobusowych.

Żoliborzanin, architekt krajobrazu i pracownik Zarządu Zieleni m.st. Warszawy, z którym związany jest od 2017 r. Autor facebookowego profilu Zielony Żoliborz, poświęconego miejskiej przyrodzie i zieleni dzielnicy. 

W swojej pracy świadomie ogranicza intensywność pielęgnacji parków, którymi się opiekuje – jak sam mówi, celowo je „zapuszcza” – pokazując, że tereny zieleni mogą być przestrzenią zarówno dla ludzi, jak i dla przyrody.

Zastępczyni dyrektora ds. utrzymania terenów zieleni w Zarządzie Zieleni m.st. Warszawy. Nadzoruje pracę zespołów odpowiedzialnych za utrzymanie parków, skwerów, zieleńców i zieleni przyulicznej, a także działania związane z Wisłą i rozwojem warszawskich wód.

Praktyczka z wykształceniem ogrodniczym, od 24 lat zawodowo związana z zielenią miejską. W 2001 r. rozpoczęła pracę w Zarządzie Oczyszczania Miasta, a od 2017 r. swoje doświadczenie rozwija w Zarządzie Zieleni m.st. Warszawy.

Menedżer z wieloletnim doświadczeniem w sektorze energetycznym. Absolwent Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Krajowej Szkoły Administracji Publicznej w Warszawie. Karierę zawodową rozpoczął w 1995 r. w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. 

Pełnił funkcje zarządcze m.in. w enviaM Polska, Elektrociepłowni Będzin oraz Grupie ENEA. Z Grupą Veolia w Polsce związany jest od 2016 r. W latach 2017–2019 był prezesem zarządu Veolii Energii Poznań i Veolii Energii Poznań ZEC. 

Od 2019 r. pełni funkcję prezesa zarządu Veolii Energii Warszawa, od 2022 r. jest również dyrektorem generalnym Veolii na Litwie, a od 2024 r. – dyrektorem operacyjnym Grupy Veolia w Polsce. Jest wiceprzewodniczącym Rady Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie.

Architekt krajobrazu i przyrodnik, absolwent SGGW w Warszawie. W Zarządzie Zieleni m.st. Warszawy pracuje jako specjalista ds. różnorodności biologicznej, zajmując się ochroną przyrody oraz wspieraniem prawidłowego funkcjonowania terenów zieleni w systemie przyrodniczym miasta.

Specjalizuje się w działaniach na rzecz dobrostanu warszawskiej herpetofauny oraz ochrony różnorodności biologicznej szaty roślinnej parków.

Pisarz, krytyk architektury, z wykształcenia architekt. Autor książek: Świątynia i śmietnik. Architektura dla życia (2025), Starzyński. Prezydent z pomnika (2024), Gdynia obiecana (2022), Niezniszczalny. Bohdan Pniewski – architekt salonu i władzy (2021), Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944-1949 (2020) oraz Sanator. Kariera Stefana Starzyńskiego (2016).

Laureat nagród literackich i kulturalnych, m.in. Nagrody Literackiej m.st. Warszawy, Paszportu „Polityki”, Nike Czytelników, Nagrody im. Kazimierza Moczarskiego oraz Nagrody im. Jerzego Giedroycia. Współtworzył wystawy, m.in. Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings (Złoty Lew na Biennale Architektury w Wenecji, 2008) i Dane warszawskie (Muzeum Warszawy, 2017). 

Od 2023 r. przewodniczy Zespołowi Nazewnictwa Miejskiego przy Prezydencie m.st. Warszawy.

Architektka krajobrazu, związana z Warszawą zarówno z urodzenia, jak i zawodowo. Jako zastępczyni dyrektorki Zarządu Zieleni m.st. Warszawy odpowiada za rozwój zielonej infrastruktury, w szczególności za inwestycje projektowane zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego i z wykorzystaniem rozwiązań opartych na naturze. 

Łączy doświadczenie w administracji publicznej z pasją do kształtowania zrównoważonej przestrzeni miejskiej. W swojej pracy koncentruje się na ochronie unikalnego krajobrazu Warszawy i jej zasobów przyrodniczych oraz harmonijnym łączeniu współczesnej architektury z historyczną tkanką miasta i przyrodą. 

Ochronę warszawskiej przyrody – od nadwiślańskich łęgów po osiedlowe skwery – postrzega jako jeden z kluczowych elementów budowania dobrostanu mieszkańców i odporności miasta na zmiany klimatu.

Architekt i założyciel kopenhaskiej pracowni Third Nature, specjalizującej się w projektowaniu na styku architektury, adaptacji do zmian klimatu i strategii rozwoju miast.

Zajmuje się tworzeniem strategii rozwoju odpornych miast, budynków i krajobrazów, przekształcając złożone uwarunkowania przestrzenne w rozwiązania łączące wiele funkcji i odpowiadające na współczesne wyzwania. Jest autorem i współautorem projektów, takich jak Enghaveparken, Climate Tile – skalowalny system miejskiej infrastruktury służący lokalnemu zarządzaniu wodami opadowymi – oraz projekt rozwoju wyspy portowej Lynetteholm. Pełni funkcję krajowego przewodniczącego Byggesocietetet, reprezentującego duński sektor budownictwa i nieruchomości.

Regularnie uczestniczy w międzynarodowych debatach poświęconych przyszłości miast. Ukończył architekturę na Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk  ięknych.

Dr hab. Marcin Sielezniew – profesor na Wydziale Biologii Uniwersytetu w Białymstoku i kierownik Zakładu Bioróżnorodności i Ekologii Behawioralnej. Pochodzi z Warszawy, w przeszłości był związany z SGGW, a motylami interesuje się „od zawsze”. 

Efektem jego badań są liczne artykuły w renomowanych czasopismach naukowych, w większości poświęcone ekologii motyli. W dorobku ma również wiele ekspertyz oraz ponad 250 publikacji o charakterze popularyzatorskim, w tym dwie książki: Fauna Polski. Motyle dzienne oraz Motyle Białegostoku. 

Od lat jest zaangażowany w monitoring motyli prowadzony w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska. Pełni również funkcję krajowego współkoordynatora Europejskiej Sieci Monitoringu Motyli (eBMS). Pracę badawczą łączy z pasją do fotografowania.

Kierowniczka Działu Komunikacji Społecznej w Zarządzie Zieleni m.st. Warszawy. Z komunikacją i projektowaniem związana od kilkunastu lat. Doświadczenie zawodowe zdobywała w branży kreatywnej i reklamowej, pracując jako projektantka graficzna i art directorka. Zajmowała się m.in. identyfikacją wizualną marek, projektowaniem komunikacji oraz tworzeniem rozwiązań łączących strategię z warstwą wizualną.

Doświadczenie z rynku kreatywnego przeniosła następnie do komunikacji publicznej. W Urzędzie m.st. Warszawy kierowała Wydziałem Komunikacji w Mediach Społecznościowych, a od 2022 r. kieruje Działem Komunikacji Społecznej ZZW, odpowiadając za komunikację jednostki, rozwój jej marki oraz pracę zespołu.

Studiowała Communication Design na Emily Carr University of Art and Design w Vancouver, a następnie kontynuowała studia w Glasgow School of Art, gdzie uzyskała dyplom z Visual Communication. Jest również absolwentką kulturoznawstwa oraz studiów podyplomowych z zakresu Agile Leadership na Uniwersytecie SWPS.

Dr hab. Piotr Sikorski, prof. SGGW – botanik, architekt krajobrazu i nauczyciel akademicki na Wydziale Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury SGGW. Ekspert w dziedzinie fitosocjologii, ochrony gatunków roślin i siedlisk przyrodniczych oraz specjalista w zakładaniu roślinności naturalistycznej. 

Autor ponad 150 raportów ocen oddziaływania na środowisko i ekspertyz, współtworzył m.in. Atlas Ekofizjograficzny Warszawy. Brał udział w wielu projektach wdrożeniowych z zakresu architektury krajobrazu, m.in. w Parku Akcji „Burza” i Parku Żerańskim w Warszawie. 

Współautor 16 zakończonych grantów naukowych i wdrożeniowych NCN i UE oraz autor i współautor książek i ponad 100 artykułów naukowych, z których znaczna część dotyczy roślinności Warszawy. Wśród jego publikacji znajdują się m.in. Fitosocjologia stosowana w ochronie i kształtowaniu środowiska oraz Zbiorowiska roślinne Polski. Ilustrowany przewodnik. Lasy i zarośla. 

Zastępczyni dyrektora Biura Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy. W sercu biolog, w głowie psycholog, a w duszy „Scyzoryk”. Od kilkunastu lat zdobywa doświadczenie w zarządzaniu ochroną środowiska w administracji rządowej i samorządowej. Współpracowała również z organizacjami pozarządowymi w kraju i za granicą przy działaniach na rzecz przyrody. 

Pasjonuje ją poszukiwanie rozwiązań łączących wymogi ochrony środowiska z potrzebami ludzi. Za największą satysfakcję uważa angażowanie kolejnych osób w inicjatywy prośrodowiskowe, a za sukces – każdą współpracę, której efektem jest poprawa stanu środowiska.

Pomysłodawczyni, fundatorka i prezeska zarządu Fundacji Bęc Zmiana, z którą zrealizowała kilkadziesiąt projektów poświęconych przestrzeni publicznej, architekturze i projektowaniu. Inicjatorka i redaktorka naczelna czasopisma poświęconego kulturze współczesnej „Notes na 6 tygodni”. Wcześniej naczelna pierwszego polskiego popkulturalnego miesięcznika „Machina” (1998–2001), autorka licznych tekstów, wywiadów oraz programów radiowych i telewizyjnych dotyczących współczesnej kultury. 

Członkini rad i zespołów eksperckich związanych z kulturą, architekturą i przestrzenią publiczną, m.in. Społecznej Rady Programu Publicznego przy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz Rady Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Absolwentka kierunku Zarządzanie i Przywództwo na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. 

W 2025 r. otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” oraz medal „Bene Merentibus” Stowarzyszenia Architektów Polskich za zasługi dla polskiej architektury.

dr Marta Tabakiernik – zastępczyni kierownika Działu Edukacji Muzeum Historii Polski. Absolwentka muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim. W 2023 r. obroniła rozprawę doktorską Recepcja Chopina w twórczości kompozytorskiej po 1970 roku. Studium zapożyczeń. 

Od 2013 r. zawodowo związana z muzealnictwem, szczególnie z edukacją i działalnością wystawienniczą. W latach 2016–2023 kierowała Zespołem ds. Wystaw i Wydawnictw w Muzeum Fryderyka Chopina, gdzie pełniła również obowiązki kuratora muzeum. Była kuratorką i współkuratorką licznych wystaw. 

Od listopada 2023 r. pracuje w Muzeum Historii Polski w Warszawie, gdzie prowadzi i koordynuje interdyscyplinarne działania skierowane do seniorów i społeczności lokalnej oraz projekty oparte na lokalnych historiach. Interesuje się poszukiwaniem i rozwijaniem nowych form relacji między muzeum a jego otoczeniem. 

Dr hab. Marta Wrzosek, prof. UW – biolog, mykolożka, związana z Ogrodem Botanicznym Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Naukowo zajmuje się m.in. mykobiotą gleb górskich, interakcjami grzybów uczestniczących w rozkładzie ściółki oraz antagonistycznymi i nieantagonistycznymi interakcjami grzybów z innymi organizmami. Bada również mykobiotę rudych mrówek leśnych i ich mrowisk oraz udział grzybów w procesach rozkładu nawłoci. 

Członkini Komitetu Biologii Organizmalnej oraz Komitetu Biologii Ewolucyjnej PAN. Certyfikowana mykolożka budowlana (PSMB) i klasyfikatorka grzybów świeżych (Sanepid). Była pierwszą prezeską Polskiego Towarzystwa Mykologicznego. 

Autorka i współautorka książek W czym grzyby są lepsze od Ciebie, Grzyby, jakich nie znamy oraz ABC ewolucji.

Dyrektorka Lokalnych Spraw Publicznych i Społeczności w InPost, z ponad 20-letnim doświadczeniem w budowaniu strategicznych relacji i rozwijaniu projektów na styku biznesu i sektora publicznego. Odpowiada za program InPost For Cities, realizowany we współpracy z samorządami i lokalnymi społecznościami. Program obejmuje działania związane m.in. z przestrzenią miejską, edukacją w zakresie Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ, aktywizacją społeczności oraz budowaniem odporności miast na przyszłe wyzwania. 

Doświadczenie zawodowe zdobywała wcześniej m.in. w Ringier Axel Springer, Media Impact, Agorze i Onecie, zarządzając zespołami oraz projektami z obszaru marketingu, komunikacji i sprzedaży. 

Mentorka programów przywódczych dla kobiet Fundacji Vital Voices Poland, członkini Rady ds. Czystego Powietrza i Grupy Roboczej ds. Transportu Konfederacji Lewiatan. Absolwentka Akademii Leona Koźmińskiego i Sustainability Leadership Academy Instytutu Myśli Europejskiej.